Διάγνωση παρασίτων στο σώμα: αναλύσεις και μελέτες

Οι παρασιτικές εισβολές στο σώμα είναι ένα συχνό φαινόμενο που συμβαίνει τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες. Είναι πιο συνηθισμένο στα παιδιά επειδή είναι λιγότερο υγιεινά και τα περισσότερα από τα παράσιτα μεταδίδονται ακριβώς με την κοπράνη-στοματική οδό.

Λόγω του γεγονότος ότι οι εισβολές είναι πολύ διαφορετικές, τα συμπτώματά τους μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά και μερικά είναι καθόλου ασυμπτωματικά. Εξαιτίας αυτού, η διάγνωση των παρασίτων στο σώμα μερικές φορές περιλαμβάνει αρκετά μεγάλο αριθμό μελετών που είναι απαραίτητες για τη διάγνωση.

Διαγνωστικά βασικά

Στις περισσότερες περιπτώσεις, απαιτείται επίσκεψη γιατρού για τον εντοπισμό προσβολής από παράσιτα. Δεδομένου ότι μια τέτοια βλάβη συνήθως δεν προκαλεί πολλά προβλήματα τόσο για έναν ενήλικα όσο και για ένα παιδί και έχει μη συγκεκριμένα συμπτώματα, ο ασθενής συχνά υποψιάζεται ότι έχει εισβολή μόνο βρίσκοντας σκουλήκια στα κόπρανα. Σε περίπτωση λοίμωξης με εξωεντερικά παράσιτα (π. χ. η πιο απλή λάμπλια, αμοιβάδα) που δεν εκκρίνονται στα κόπρανα, η διάγνωση γίνεται συνήθως τυχαία.

Αλλά ακόμα και αν βρεθούν ελμινθίες στα κόπρανα, ο ασθενής πρέπει να συμβουλευτεί έναν γιατρό και να κάνει μια ανάλυση για παράσιτα. Αυτό γίνεται προκειμένου όχι μόνο να εντοπιστούν με σαφήνεια τα παράσιτα, αλλά και να προσδιοριστεί σε ποια είδη ανήκουν.

Αυτό είναι απαραίτητο για να συνταγογραφηθεί το πιο αποτελεσματικό και λιγότερο τοξικό φάρμακο για το υπόλοιπο σώμα για τη θεραπεία λοιμώξεων. Ορισμένα φάρμακα λειτουργούν μόνο σε έναν τύπο παθογόνου παράγοντα. Σε αντίθεση με τα φάρμακα με ευρύ φάσμα δράσης, δεν έχουν τόσο έντονη αρνητική επίδραση στο ανθρώπινο σώμα.

Για το λόγο αυτό, είναι σκόπιμο να συνταγογραφούνται με τον ακριβή προσδιορισμό του αιτιολογικού παράγοντα της εισβολής (για τον οποίο είναι απαραίτητο να περάσουν δοκιμές παρασίτων σε ενήλικα ή παιδιά). Επίσης, κατά τη συζήτηση του ιστορικού ενός ασθενούς και τον εντοπισμό χαρακτηριστικών συμπτωμάτων, ένας ειδικός μπορεί να βγάλει κάποια συμπεράσματα. Ωστόσο, μια ακριβής διάγνωση είναι δύσκολη με αυτόν τον τρόπο (ειδικά σε ενήλικες λόγω της μικρότερης σοβαρότητας των συμπτωμάτων).

Εξαιτίας αυτού, οι γιατροί συστήνουν εξέταση αίματος για παράσιτα. Και μερικές φορές αρκεί μια ανάλυση κοπράνων. Ο γιατρός θα σας πει πού πρέπει να εξεταστείτε για αυτόν τον δείκτη. Αυτό μπορεί να γίνει με βάση δημοτική ή εμπορική κλινική, αλλά και απευθείας στο εργαστήριο.

Όσον αφορά τη δειγματοληψία, υπάρχουν επίσης ορισμένα ειδικά χαρακτηριστικά για τα οποία ο ειδικός παρέχει πληροφορίες. Και πόσο κοστίζει μια δοκιμή εισβολής εξαρτάται από το πού πραγματοποιείται και τους τύπους δειγμάτων που πρέπει να δοθούν για διάγνωση.

Ανάλυση κοπράνων

Όταν πρόκειται για τις εξετάσεις που πρέπει να κάνουν για τα παράσιτα, οι περισσότεροι ασθενείς κάνουν πρώτα μια ανάλυση για παράσιτα στα κόπρανά τους. Πράγματι, μια τέτοια διάγνωση για την παρουσία ελμινθών συνταγογραφείται κυρίως από γιατρούς.

Πρόκειται για μια απλή μελέτη που γίνεται σε οποιαδήποτε ιατρική εγκατάσταση και εργαστήριο με το κατάλληλο προφίλ. Με αυτόν τον τρόπο, είναι ο ευκολότερος και πιο μη τραυματικός τρόπος ελέγχου για παράσιτα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό εάν παίρνετε δείγμα από παιδί. Δεν χρειάζεται να επισκεφθείτε το εργαστήριο και να πάρετε δείγματα αίματος.

Οι ίδιοι οι ασθενείς δωρίζουν περιττώματα για παράσιτα. Δεν απαιτείται ειδική εκπαίδευση. Μετά την αφόδευση, είναι απαραίτητο να τοποθετήσετε αμέσως ένα μικρό μέρος των κοπράνων σε αποστειρωμένο δοκιμαστικό σωλήνα και να το φέρετε στο εργαστήριο.

Υπάρχει μόνο μία ειδική προϋπόθεση - θα πρέπει να υπάρχει όσο το δυνατόν λιγότερος χρόνος μεταξύ του αδειάσματος των εντέρων και της λήψης δειγμάτων και της αποστολής του υλικού στο εργαστήριο. Επιπλέον, οι δοκιμές για ελμινθούς αυτού του τύπου πρέπει να παραδοθούν το πρωί.

Η μέθοδος δεν είναι καθολική. Βοηθά στον εντοπισμό μόνο των ελμινθών και των παρασίτων που ζουν στο παχύ έντερο. Δεν είναι κατάλληλο για την ανίχνευση παρασίτων που εισέρχονται σε άλλα όργανα (π. χ. στο παχύ έντερο και δεν φεύγουν από το σώμα με κόπρανα.

Ωστόσο, πολλοί τύποι εξωσωματικών εισβολών υπό όρους, όπως ηπατική βλάβη, εμφανίζονται στα κόπρανα. Μόνο εκεί είναι διαθέσιμα σε λιγότερους αριθμούς. Ο γιατρός θα σας πει ποια ανάλυση είναι κατάλληλη σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση με βάση τα συμπτώματα. Πράγματι, σε αυτή τη βάση, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η πιθανότητα παρουσίας των παρασίτων θα πρέπει να εξεταστεί πρώτα.

Ξύνω

Ξύσιμο για την παρουσία παρασίτων στο σώμα

Ένας άλλος τρόπος για να δοκιμάσετε τον εαυτό σας για παράσιτα στο σπίτι. Αυτή η μέθοδος είναι χρήσιμη για τον εντοπισμό ειδών παρασίτων που έρχονται στην επιφάνεια μέσω του πρωκτού για να γεννήσουν αυγά.

Συνήθως, οι pinworms βρίσκονται με αυτήν τη δυνατότητα. Για να διεξαχθούν τέτοιες αναλύσεις, είναι απαραίτητο να ξύσουμε τον πρωκτό για παράσιτα.

Αυτό απαιτεί ένα ειδικό κιτ δοκιμής για εντεροβίαση. Μερικοί ασθενείς ξύνουν με ταινία, αλλά η μέθοδος δεν είναι πολύ αποτελεσματική.

Οι βασικοί κανόνες για τη δειγματοληψία είναι οι εξής:

  1. Γίνεται το πρωί αμέσως μετά το ξύπνημα.
  2. Δεν μπορείτε να πλυθείτε πριν κάνετε την έρευνα.
  3. Συνιστάται να μην αγγίζετε τον πρωκτό πριν πάρετε το δείγμα.
  4. Πριν αποσταλεί η ανάλυση για παράσιτα στο εργαστήριο, πρέπει να διατηρηθεί στο ψυγείο.
  5. Δεν πρέπει να μεσολαβούν περισσότερες από 6-8 ώρες μεταξύ της συλλογής και της παράδοσης για εξέταση.

Η διάγνωση των παρασίτων στο ανθρώπινο σώμα χρησιμοποιώντας ένα κιτ δοκιμής για εντεροβίαση πραγματοποιείται ως εξής:

Συλλογή περιττωμάτων για ανάλυση παρασίτων
  1. Πάρτε τη διαφανή πολυακρυλική σπάτουλα από το σετ.
  2. Εφαρμόστε λίγη κόλλα στην άκρη, η οποία περιλαμβάνεται επίσης στο σετ.
  3. Γείρετε τη σπάτουλα στο δέρμα των πτυχών του πρωκτού αρκετές φορές.
  4. Τοποθετήστε τη σπάτουλα στο αποστειρωμένο δοχείο που περιλαμβάνεται επίσης στο κιτ.

Πάρτε το δοχείο με τη σπάτουλα στο εργαστήριο. Δεν υπάρχουν δυσκολίες στον έλεγχο των παρασίτων στη Μόσχα. Μπορείτε να επισκεφθείτε το εργαστήριο.

Σε μικρές πόλεις, απαιτείται συχνά παραπομπή παρασιτολόγου ή ειδικευόμενου σε λοιμώδη νοσήματα για την αποστολή του υλικού στο εργαστήριο της κλινικής.

Γενική ανάλυση αίματος

Μερικές φορές απαιτείται πλήρης αιμοληψία για τα παράσιτα σε παιδιά και ενήλικες. Μπορεί έμμεσα να επιβεβαιώσει την παρουσία μιας εισβολής. Εάν επιβεβαιωθεί, μπορούν να συνταγογραφηθούν ακριβές και ακριβείς εξετάσεις αίματος για αντισώματα έναντι παρασίτων. Το UAC είναι φθηνό.

Εξέταση αίματος για παράσιτα

Σε αυτό το είδος μελέτης, είναι απαραίτητο να δωριστεί αίμα από ένα δάχτυλο όπως γίνεται με ένα τριχοειδές δείγμα. Λαμβάνεται από το δάχτυλο, τα μωρά μπορούν να έχουν εναλλακτικά σημεία δειγματοληψίας - λοβό αυτιού, φτέρνα, μηρό.

Είναι απαραίτητο να πάρετε ένα δείγμα με άδειο στομάχι. Μια τέτοια έρευνα θα βοηθήσει στον προσδιορισμό των ακόλουθων:

  1. Ένα αυξημένο επίπεδο ηωσινοφίλων, ηωσινοφιλία, υποδηλώνει αλλεργική αντίδραση σε παράσιτα στο ανθρώπινο σώμα.
  2. Ένα αυξημένο επίπεδο λευκοκυττάρων δείχνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα παλεύει δυναμικά με κάτι, πιθανώς με παράσιτα (αλλά αυτοί οι δείκτες προκαλούνται από ιούς, λοίμωξη και φλεγμονώδεις διεργασίες).
  3. Η μειωμένη περιεκτικότητα σε σίδηρο κατά τη διάρκεια της εισβολής μπορεί να αναπτυχθεί λόγω του γεγονότος ότι τα παράσιτα στο σώμα δεν επιτρέπουν την απορρόφηση χρήσιμων ουσιών στο αίμα σε επαρκείς ποσότητες και επίσης προκαλούν συνεχώς μικροαιμορραγία, καθώς παραβιάζουν τη βλεννογόνο μεμβράνη για διατροφή.

Μερικές φορές συνιστώνται επίσης βιοχημικές εξετάσεις αίματος. Το δείγμα λαμβάνεται από μια φλέβα και βοηθά στον προσδιορισμό του εάν τα εσωτερικά όργανα λειτουργούν κανονικά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά του, είναι έμμεσα σαφές ποιο όργανο μπορεί να επηρεαστεί από την εισβολή, αλλά σπάνια συνταγογραφείται. Ο γιατρός είναι υπεύθυνος για την αποκρυπτογράφηση.

Συνδεδεμένη ανοσοαπορροφητική δοκιμασία

Ανοσοδοκιμασία αίματος για παράσιτα

Μια εξέταση αίματος για ELISA για παράσιτα είναι η πιο ακριβή και ακριβής εξέταση. Αυτό είναι το όνομα μιας ανάλυσης που δείχνει την παρουσία στο σώμα συγκεκριμένων αντισωμάτων που το ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να παράγει ως απάντηση σε μια εισβολή.

Μια ανοσοπροσροφητική δοκιμασία για παράσιτα είναι καλή επειδή σας επιτρέπει να προσδιορίσετε με ακρίβεια τη φύση του παρασίτου, μέχρι το στέλεχος. Αντισώματα - ειδικές ανοσοσφαιρίνες, διαφέρουν όχι μόνο για διαφορετικά παθογόνα, αλλά και για διαφορετικά στελέχη. Ως αποτέλεσμα, μια τέτοια μελέτη της παρουσίας παρασίτων στο σώμα επιτρέπει όχι μόνο μια ακριβή διάγνωση, αλλά και μια πιο "στοχευμένη" θεραπεία.

Μια τέτοια ορολογική εξέταση αίματος για παράσιτα πραγματοποιείται σε δείγμα από φλέβα. Μπορείτε να το πάρετε το πρωί καθώς είναι σημαντικό να το κάνετε με άδειο στομάχι. Μια τέτοια ανάλυση προετοιμάζεται για τον εντοπισμό των παρασίτων από αρκετές ώρες έως την ημέρα. Ο ασθενής λαμβάνει ένα λεπτομερές αποτέλεσμα από το εργαστήριο που αναφέρει τον τύπο των ανοσοσφαιρινών (εάν υπάρχουν) και την ποσότητα τους.

Η αποκρυπτογράφηση μιας εξέτασης αίματος για παράσιτα είναι εύκολη. Όταν αναπτύσσεται λοίμωξη, υπάρχουν υψηλά επίπεδα αντισωμάτων. Με ορισμένους τύπους εισβολών, σχηματίζεται η ανοσία του σώματος σε αυτό. Σε αυτή την περίπτωση, μια μικρή ποσότητα ανοσοσφαιρινών στο αίμα μπορεί να υποδηλώνει ότι ο ασθενής είχε μολυνθεί προηγουμένως αλλά έχει αναρρώσει. Η απουσία αντισωμάτων υποδεικνύει ότι η μόλυνση δεν υπάρχει ή έχει εμφανιστεί πρόσφατα και τα αντισώματα δεν είχαν χρόνο να αναπτυχθούν.

Μπορείτε να δώσετε αίμα για παράσιτα μόνοι σας με αυτόν τον τρόπο, αλλά λόγω του σημαντικού κόστους, είναι προτιμότερο να επισκεφθείτε πρώτα έναν γιατρό. Επομένως, μερικές φορές είναι άσκοπο να δωρίζεται αίμα για την παρουσία παρασίτων σε άτομα με ανοσοανεπάρκεια, HIV, λύκο, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ELISA.